mazraeaftabgardan

دلم می خواست از يک اشتياق کودکانه

سلام تازه ای می آفريدم

و تقديم تو می کردم که مهمان دلم باشی

بیایی و بشينی توی ايوانش

و من با يک سبد سيب و کمی ماه پريده رنگ

کنار تو به اميد کمی احساس می ماندم                                                   

ولی اين کوچه های تا ابد بن بست

این کوچه های بی درخت بی پرنده

کوچه های ساکت متروک

راه بر مهمان و مهمانی چه بد بسته است!

نوشته شده توسط آفتابگردان در یکشنبه 24 تیر1386 ساعت موضوع | لینک ثابت

من از بهار کوچيده از کوير نمی گويم

من از درخت تنها مانده در کوير نمی گويم

اگر حجم ريگ ها را از ياد برده ايد حرفی نيست

ولی دل تفتيده کوير يادتان نرود

نوشته شده توسط آفتابگردان در پنجشنبه 14 تیر1386 ساعت موضوع | لینک ثابت