در اين حوالی طرد اين حوالی ترديد

کسی سراغ بنفشه ها را نمی گيرد

در اين هوای مه گرفته پاييزی

کسی برای غربت ياسها نمی گريد

من از عبور عابران غم انگيز نمی گويم

چرا کسی به ميهمانی راه ها نمی آيد؟

سکوت تو که مثل هزارها تبر است

چرا به يک تلنگر اندوه می شکند؟

 


 

نوشته شده توسط آفتابگردان در شنبه 27 بهمن1386 ساعت موضوع | لینک ثابت